فارسی را پاس بداریم!

حروف الفبا شاکله فارسی را تشکیل می دهند پس باید آنها را نیز پاس بداریم!

اگر کسی هم شد حرف الفبا مثل «ش.ر»، «ک.ر»، «ی.م»و..... باز هم باید پاسش بداریم!

آنقدر پاس بداریم که نکند خدای نکرده به این آقایان حروف الفبا بد بگذرد و باز هم زبانم لال آبرویی که با زحمت جمع کرده اند بر باد رود یا اینکه نکند گوشه ناخن یکی شان بپرد و انگشت نما شوند و  از سِمَت حرف الفبای پارسی بودن تنزل مقام کنند!

خلاصه فارسی و حروفش از تمام این اتهامات مبرا هستند و دلار و یورو و این فرنگیجات هم اصلا به این حروف مقدس نمی چسبد!

البته ناگفته نماند که جوجه را آخر پاییز می شمارند....ببینیم و تعریف کنیم!

به عشق شما که نام قرارگاه این کلمات، وام دار نام شماست!

مادر!

نام مادر که می آید، ذهن، سمت و سوی شما می دود، مگر به قرینه !

فاطمیه اما، نه !

پای مجاز در بند است و مادر،

ظاهر نیست! نص است!

  اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها و سر المستودع فیها به عدد ما احاط به علمک

هر روز که می گذرد بیشتر دلم برایشان تنگ می شود...

برای پاکی روحشان و زلال بودنشان...

برای اذیت کردن ها و مهربانیشان...

برای معلِم بودن آنها و معلَم بودن خودم...

از حالا دلتنگی می کنم برای سال بعد که نمی بینمشان...

انگار دلتنگی برای ما تعریف شده به حد تام⁽¹⁾!

(1)  من=حیوان دلتنگ